#gençlik

Sevgili Genç Ben,

Şu an okuyorsan, muhtemelen bulunduğun yerden henüz çok uzaklaşmadın ya da en azından o değişim sancılarını tam olarak hissetmemişsindir. O dönemdeki aceleciliğini, "bir sonraki büyük şey"i bekleme halini çok iyi hatırlıyorum. Ve sana yazıyorum çünkü o dönemde elimdeki en değerli varlık olan zamanı, potansiyelinin altında değerlendirme riskini gözlemledim.

O zamanlar her şeyi çok net ve doğrusal bir çizgide görmek istiyorduk, değil mi? Girişimcilik ya da kariyer basamaklarıysa, illa ki şu yolu izleyecektik; bu başarıya ulaşınca diğer adım gelir. Oysa hayat, bizden daha karmaşık bir algoritma gibi çalışıyor ve o algoritmaların girdileri bazen tamamen rastgele olaylar oluyor.

Senin için önemli olan, çıktının her zaman girdiyle birebir eşleşmeyeceği gerçeği.

O gençlik enerjisiyle kurduğun planlar harikaydı, sağlam temeller üzerine kuruluyordu. Ancak bu yapıya dışarıdan gelen "gürültüyü" filtreleme mekanizmasını eklememişsin. O gürültü, bazen bir geçiş kapısı oluyor; bizi durağan düşünce kalıplarından kurtaran, konuyu farklı bir açıdan görmemizi sağlayan o beklenmedik girdi.

Rutin Dışındaki Veri Girişleri

Hatırlıyorum, o dönemlerdeki odak noktamız tamamen "Ana Görev"di. Yazılım geliştirme, projeyi teslim etme, sonra bir sonraki göreve geçme döngüsü. Bu döngüde kesilmeye direnç gösteriyorduk. Ama kariyer ve finansal okuryazarlık, bu ana döngünün dışındaki verileri de işlemeyi gerektiriyor.

Şu anki bilgimle sana söylemek istiyorum: Ana görevinin dışında kalan her şey, senin yan projen olabilir.

Eğer o sırada "şu anki işimle ilgili değil" diye geçiştirdiğin bir okuma, dinlediğin bir podcast veya tesadüfen karşılaştığın bir sektör trendi varsa; o bilgiyi al ve onu kendi sistemine entegre etmeye çalış. Bu, sadece pasif gelir kaynakları kurmakla ilgili değil; aynı zamanda mevcut işine bile farklı bir ölçeklendirme veya optimizasyon katmanı eklemekle ilgili.

Bir örnek vereyim: Oysa sen, o dönemde sadece kod yazarken, sektördeki küçük bir kullanıcı davranış değişikliğini gözden kaçırdın. Bu gözlem, bizim sonraki projemizin temel taşı oldu. Eğer o an onu bir potansiyel olarak görmüş olsaydın, zaman çizelgemiz bu yazıyı okuyana kadar yıllar öne kayabilirdi.

Kontrol Paradoksu

Biliyorum, kontrol sahibi olmak istiyorsun. Ve haklısın, disiplinle kontrol alıyorsun. Ama bazen en büyük kontrolden vazgeçmek, aslında en yüksek düzeyde kontrolü kurmanın tek yoludur. Bu, kaosu kucaklamak değil; kaosun içinde anlamlı bir değişken bulup onu matematiksel olarak kullanabilmektir.

Bu mektubun amacı seni yargılamak değil, sadece bir kaldıraç görevi görmek. Bir sonraki büyük sıçramalar, genellikle en az beklediğin anda, en beklenmedik girdiden oluyor.

O aceleci mükemmeliyetçilik yerine, meraklı bir kaşif gibi yaklaş. Ve en önemlisi: Sabrını sadece beklemek için değil, bilgi sindirmek ve yeni bir model oluşturmak için kullan.

Yolculuğun devam ediyor. Ve inan bana, bu bilinçle yürüdüğün her adım daha değerli olacak.

Deniz Soylu İstanbul